Rob Voorneveld

Toen ik in 1972 bij KZ ging korfballen kende ik Rob al van wedstrijden die ik met Roda tegen KZ speelde en van jeugdselectie-trainingen in Amsterdam, waar zijn vader ons met de auto naar toe bracht. Toen nog via de pont bij de Hembrug. De Coentunnel was er nog niet. Ik was meteen goede maatjes met hem, dat was overigens niet zo bijzonder, want Rob ging met iedereen goed om. Jarenlang heb ik met veel plezier met hem samen gespeeld in het eerste team van KZ. Maar ben ook met hem, Piet Jongh en Willem Finke op vakantie geweest naar Zuid Frankrijk. Rob in zijn Mini. Ik herinner mij een merkwaardig voorval: Rob en Piet reden voor Wim en mij over de Franse wegen, toen ineens de Mini allerlei wonderlijke bochten over het asfalt beschreef en pardoes de berm in schoot. Op hetzelfde moment stond Rob naast de auto te springen en te stuiteren als een skippybal. Wat bleek er was een wesp in de pijp van zijn korte broek gekropen en die had zijn angel in een gevoelige plek gestoken. 

We speelden een beslissingswedstrijd tegen Spangen om behoud in de zaal-overgangsklasse en met nog vijf minuten te spelen stonden wij twee doelpunten voor. Wij speelden op balbezit (dat mocht toen nog) en Spangen wilde wisselen, maar dat kon alleen wanneer het spel dood lag. Mijn tegenstander dacht: ‘Ik maak een overtreding, dan fluit de scheidsrechter en kunnen wij wisselen.’ Hij voegde de daad bij de gedachte en trok de bal uit mijn handen, echter de arbiter floot niet, maar sommeerde hem de bal terug te geven. Hij gaf de bal aan Rob, inmiddels was ik naar de korf gelopen en Rob gooide de bal onmiddellijk naar mij, het was een koud kunstje om raak te schieten. De wedstrijd was gespeeld. Dat was een mooi staaltje van samenwerken, stelden wij vast. De Rotterdammers waren er echter minder blij mee en boze supporters achtervolgden de scheidsrechter en ons tot in de kleedkamer. Uiteindelijk liep het goed af en bleven wij behouden. We hebben er later nog de grootste lol om gehad.

De laatste keer dat ik hem uitgebreid heb gesproken was in Boedapest, twee jaar geleden, toen KZ daar voor de Europa Cup speelde. Er was een discussie over wat wel en geen kunst was. Mijn pleidooi voor abstracte kunst en de pindakaasvloer van Wim T. Schippers viel bij de meesten niet in goede aarde. Rob begreep wat ik bedoelde en hij bepleitte dat wanneer je iets wilt beoordelen, je je er eerst in moet verdiepen. Het geeft geen pas om iets zo maar te veroordelen. Dat was typisch Rob.

Van Rob heb ik veel geleerd, vooral van zijn rust, weloverwogen optreden en sportiviteit. Je kreeg hem niet zo snel van zijn stuk. Hij was een binder en iemand die boven de partijen kon staan. Wat ik ook van hem geleerd heb is dat ik niet moest gaan roken. ’s Ochtends vroeg zat hij al voor zijn tentje te paffen en je zag dat hij er intens van genoot. Ik dacht: ‘Kom laat ik er ook es één opsteken’, maar dat ontaarde steevast in een enorme hoestbui. In het Plaatjes-album dat ik ter gelegenheid van ‘100 jaar KZ in 100 plaatjes’ maakte, heb ik hem getekend met een sigaret en een voorzittershamer in zijn nek, daarmee symboliserend dat hij geen autoriteit was, maar op een natuurlijke wijze gezag had.

Helaas Rob is niet meer. Je weet dat het leven slecht afloopt, maar wat mij betreft had Rob nog wel even mogen blijven. Bij zijn afscheid, zullen mijn goede herinneringen aan hem, hoop ik, nog even voortleven.

Jan Schoen.

Dit bericht is geplaatst in Algemeen, De Wereld, korfbal, Kunst & Cultuur, KZ / Hiltex, Samenleving, sport, wereldtickets-korfbaleague met de tags , , , , . Bookmark de permalink

Één reactie op Rob Voorneveld

  1. Guus van Dalen schreef:

    Ja Jan het is de realiteit en we zullen Rob en ook zijn karakteristieke dingen missen. Dat deden we met het Pinksterkamp al een tijdje. Rob was altijd als eerste op en het ritueel was dan ook daar eerst een peuk en dan koffie zetten. Hij zat dan naast het campinggasje al rokende het water te warmen en bij het wakker worden van de rest kwam de koffie geur je al tegemoed.
    Dat zijn inderdaad de mooie herinneringen die zullen blijven!

Geef een reactie